મુર્શિદાબાદમાં હિંસક ટોળા દ્વારા થયેલી હિંસા અંગે સુપ્રીમ કોર્ટમાં એક અરજી દાખલ કરવામાં આવી છે, જેમાં નવા વકફ કાયદા સામે બંધારણીય વિરોધના બહાના હેઠળ હિંદુઓને પસંદગીયુક્ત રીતે નિશાન બનાવવામાં આવ્યા છે. જેમાં હિંસાની તપાસ કરવા અને મમતા સરકારની જવાબદારી નક્કી કરવા માટે વિશેષ તપાસ ટીમ બનાવવાની માંગ કરવામાં આવી છે. સુપ્રીમ કોર્ટ શું કરશે તે જાણી શકાયું નથી, પરંતુ એ વાત જાણીતી છે કે જ્યારે મે 2021માં બંગાળમાં વિધાનસભાની ચૂંટણી પછી ભયાનક હિંસાની તપાસ કરવા માટે આવી જ અરજી દાખલ કરવામાં આવી હતી, ત્યારે તેની તાત્કાલિક સુનાવણી થઈ શકી ન હતી કારણ કે સુપ્રીમ કોર્ટની બે સભ્યોની બેન્ચના એક જજ ઈન્દિરા બેનર્જીએ આ કેસની સુનાવણીમાંથી પીછેહઠ કરી હતી.
તે બંગાળની હતી. તે પછી, તૃણમૂલ કોંગ્રેસના સમર્થકોની ભયંકર અરાજકતાને કારણે, બંગાળના ઘણા લોકોને પોતાનો જીવ બચાવવા માટે આસામમાં શરણ લેવાની ફરજ પડી હતી. તેણે મહિનાઓ સુધી ત્યાં રહેવું પડ્યું. તે કહેવું મુશ્કેલ છે કે તે બધા પોતપોતાના ઘરે પરત ફરી શક્યા કે નહીં? એ કહેવું વધુ મુશ્કેલ છે કે મુર્શિદાબાદ હિંસાનો ભોગ બનેલા લોકો, જેમને પોતાનો જીવ બચાવવા માલદા અને અન્યત્ર આશ્રય લેવાની ફરજ પડી છે, તેઓ તેમના ઘરે પાછા ફરી શકશે કે નહીં? મુર્શિદાબાદમાં નવા વકફ કાયદાનો વિરોધ દેખીતી રીતે વકફની જમીન બચાવવા માટે હતો પરંતુ તે અન્ય લોકોને તેમની જમીનમાંથી બહાર કાઢવામાં ફેરવાઈ ગયો. તે સ્પષ્ટ છે કે વકફ એક્ટનો વિરોધ માત્ર અરાજકતા ફેલાવવાનું બહાનું હતું. મુર્શિદાબાદ એ શરમજનક ઉદાહરણ છે કે કેવી રીતે ભારત સરકારને ભારતની ધરતી પર જ ઘૂંટણિયે પડવાની ફરજ પડી છે. છેવટે, આટલું લાચાર અને અનિર્ણાયક સરકારી તંત્ર પોતાના ઘરે પાછા ફરવા માટે જીવ બચાવીને ભાગી છૂટેલા લોકોને હિંમત અને તાકાત કેવી રીતે આપી શકે? બંગાળમાં કાયદાનું શાસન નથી, પરંતુ જેઓ શાસન કરે છે તેમનો કાયદો છે, તે રાષ્ટ્રીય માનવાધિકાર પંચનું નિષ્કર્ષ હતું, જેણે 2021ની વિધાનસભા ચૂંટણી પછી થયેલી હિંસાની તપાસ કરી હતી. મુર્શિદાબાદની હિંસા એ વાતની પુષ્ટિ કરે છે કે આજે પણ બંગાળમાં કાયદાનું શાસન નથી.
