પરદેશમાં એકરાર બાદ સહશયન અને દેશમાં ઇનકાર બાદ બળાત્કાર કેસમાં અદાલતનો શકવર્તી ચૂકાદો
કર્ણાટક હાઈકોર્ટે બળાત્કારના કેસની સુનાવણી કરતા જણાવ્યું છે કે કાયદો હૃદયભંગને ગુનો માનતો નથી. તેમાં એમ પણ કહેવામાં આવ્યું છે કે સંમતિથી સંબંધ પછી લગ્ન કરવાનો ઇનકાર કરવો દુ:ખદ છે, પરંતુ તેને બળાત્કાર ગણી શકાય નહીં. કોર્ટે લગ્નના ખોટા વચનો અંગે કાનૂની સ્થિતિ પણ સ્પષ્ટ કરી, નોંધ્યું કે આ સંબંધ વિદેશમાં બંધાયો હતો.
એક મહિલાએ એક પુરુષ સામે બળાત્કારની ફરિયાદ દાખલ કરી. બંને પક્ષો આયર્લેન્ડમાં મળ્યા હતા અને લગભગ બે વર્ષથી સંબંધમાં હતા. ફરિયાદી તેના પાછલા લગ્નમાં સમસ્યાઓનો સામનો કરી રહી હતી અને તેને 7 વર્ષનું બાળક છે. તે આરોપી સાથે લિવ-ઈન રિલેશનશિપમાં રહી રહી હતી. પછીથી આ સંબંધ નિષ્ફળ ગયો, અને જ્યારે આરોપી ભારત પાછો ફર્યો, ત્યારે તેણે ફરિયાદી સાથે વાતચીત કરવાનું બંધ કરી દીધું.
જસ્ટિસ એમ. નાગપ્રસન્ના કેસની સુનાવણી કરી રહ્યા હતા. તેમણે કહ્યું, “જ્યાં બે પુખ્ત વયના લોકો લાંબા સમય સુધી સંમતિથી શારીરિક સંબંધો બાંધે છે, અને પછી પુરુષ સ્ત્રી સાથે લગ્ન કરવાનો ઇનકાર કરે છે, તો આ કૃત્ય ગમે તેટલું દુ:ખદ હોય, ભારતીય દંડ સંહિતાની કલમ 376 હેઠળ સંબંધને બળાત્કારના ગુનામાં રૂૂપાંતરિત કરવા માટે તેનો ઉપયોગ એકલા કરી શકાતો નથી.”
કોર્ટે કહ્યું, “ફરિયાદનું સંપૂર્ણ વાંચન કરવાથી બળજબરી, છેતરપિંડી અથવા બળનો કોઈ ઉલ્લેખ જોવા મળતો નથી. ફરિયાદમાં બે વર્ષના સંબંધ, લિવ-ઇન સંબંધ, શેર કરેલ ઘરેલું જીવન અને સંમતિથી સંબંધ વિશે વાત કરવામાં આવી છે…” તેમાં આગળ કહેવામાં આવ્યું છે, “આ સંબંધ આયર્લેન્ડમાં રચાયો હતો; તેઓ સાથે રહેતા હતા અને આયર્લેન્ડમાં પોતાનું જીવન શેર કર્યું હતું. ત્યારબાદ જે બન્યું તે હિંસાનો આરોપ નથી, પરંતુ વિશ્વાસઘાતનો આરોપ છે.” તેથી, આ શરૂૂઆતથી જ શારીરિક સંબંધ છેતરપિંડીનો કેસ નથી. તે કાયદાનો એક સુસ્થાપિત સિદ્ધાંત છે કે ’દિલ તોડવો ગુનો નથી.’
કોર્ટે જણાવ્યું હતું કે, “કાયદાની નજરમાં, લગ્નનું વચન ફક્ત ત્યારે જ ’ખોટા’ માનવામાં આવે છે જો તે સાબિત થાય કે વચન ફક્ત છેતરપિંડી અથવા યુક્તિ હતી, જેનો ક્યારેય પૂર્ણ કરવાનો ઈરાદો નહોતો. તેનાથી વિપરીત, પાછળથી હૃદય પરિવર્તન, ભાવનાત્મક અસંગતતા, કૌટુંબિક વિરોધ, અથવા ફક્ત લગ્ન કરવાની અનિચ્છા – આ પરિબળોને સંબંધની શરૂૂઆતમાં ’ગુનાહિત ઇરાદો’ ગણી શકાય નહીં.”
