જંતર-મંતરના દેખાવોમાં પેટર્ન બદલાઇ: ભદ્ર જેન ઝેડ પણ સામેલ

સામાન્ય રીતે સુખી-શ્રીમંત લોકોને સીધા સ્પર્શતા મુદ્દે દૂર રહે છે, પણ કોક્રોચ પાર્ટીના આંદોલનમાં નવું સ્વરૂપ જોવા મળ્યું

નીટ પરીક્ષા પેપર લીક થયા બાદ કોક્રોચ જનતા પાર્ટીએ દિલ્હીના જંતર મંતર પર છાવણી નાખી અને ત્યાં પર્યાવરણવિદ સોનમ વાંગચુકે આમરણ અનશન કર્યા તે સ્થળે રોજબરોજ આવતા લોકોનાં શ્રીમંતા શિક્ષિત લોકોની નોંધપાત્ર હાજરી ચર્ચાનો વિષય બની છે. વાંગચુકને બળજબરીથી હોસ્પિટલમાં લઇ જવાયા પછી પણ આંદોલનને સમર્થન આપતા અથવા સહાનુભુતી દર્શાવતા ઘણા લોકોમાં ભદ્ર જનરેશન ઝેડની હાજરીએ ધ્યાન ખેંચ્યું છે. મોંઘાદાટ મોબાઇલ અને બ્રાન્ડેડ પફર્યુમની સુગંધ ફેલાવતી આ પેઢીની આંદોલનમાં ભાગીદારી દેશના બદલાતા સામાજિક- રાજકીય આંદોલનની તાસીર છે.,

સોમવારે વિરોધ સ્થળની નજીક મેટ્રો સેવાઓ સ્થગિત રહી. ખાનગી વાહનોને નુકસાન થવાનું જોખમ હતું. આ વિસ્તારમાં પહોંચવાનો એકમાત્ર રસ્તો ઓટોરિક્ષા અથવા કેબ હતો. મધ્ય દિલ્હીમાં ઇન્ટરનેટ સસ્પેન્શન, 5ૠ યુગમાં ફક્ત સ્પોટ એજ કનેક્ટિવિટી સાથે, એપ્લિકેશન્સ દ્વારા વાજબી ભાવે સવારી બુક કરવાનું અશક્ય બનાવ્યું. ડ્રાઇવરોએ માંગનો લાભ લીધો. સૌથી ટૂંકી સવારી રૂૂ. 300 થી રૂૂ. 500 ની વચ્ચે ખર્ચ થાય છે – જે દર ફક્ત સાધન ધરાવતા લોકો જ પરવડી શકે છે. અને તેઓએ તે કર્યું.

વિરોધ પ્રતિકૂળ છે. છતાં જે લોકો સામાન્ય રીતે પોતાને આર્મચેર એક્ટિવિઝમ સુધી મર્યાદિત રાખે છે તેઓ મેદાનમાં આવ્યા. તેમના નવીનતમ શઙવજ્ઞક્ષયત સાથે, તેઓએ એક પછી એક વિડિઓઝ અને વાર્તાઓ શૂટ કરી, જે મુખ્ય પ્રવાહના કવરેજની બહારના દ્રશ્યોનું દસ્તાવેજીકરણ કર્યું.

ભીડમાં એવા શાળાના વિદ્યાર્થીઓ પણ શામેલ હતા જેઓ વિદેશની યુનિવર્સિટીઓમાં જઈ રહ્યા હતા. તેમને ક્યારેય ઉચ્ચ કક્ષાની પ્રવેશ પરીક્ષા પ્રણાલીનો સામનો કરવો પડ્યો ન હોત, છતાં તેઓ એવા લોકો સાથે વિરોધ કરવા માટે ઉભા થયા હતા જેમનું ભવિષ્ય ખરેખર તેના પર નિર્ભર છે. તેઓ એવા પરિવારોમાંથી આવ્યા હતા જે પ્રતિ સેમેસ્ટર લાખો ફી ચૂકવે છે અને નિયમિત રીતે હવાઈ મુસાફરી કરે છે.

સારા કપડાં. નવીનતમ શઙવજ્ઞક્ષયત. આપણે સ્વીકારીએ કે ન સ્વીકારીએ, ભારતમાં, આ એવી વિગતો છે જે પ્રથમ છાપને આકાર આપે છે. આ વિગતોએ એક એવી પરિસ્થિતિમાં એક સ્તર ઉમેર્યું જ્યાં આંસુ ગેસના શેલ ઉડ્યા, લાઠીઓ વરસી, અને લોહી એક દુર્લભ દૃશ્ય નહોતું.

વિશેષાધિકાર વર્ગ દ્વારા આ ભાગીદારી અસામાન્ય છે. દિલ્હીમાં, આ છેલ્લે 16 ડિસેમ્બર, 2012 ના રોજ થયેલા ગેંગ રેપ અને હત્યા સામેના વિરોધ દરમિયાન જોવા મળ્યું હતું. કાર્યકર્તા અને પત્રકાર આકાર પટેલ તેમના પુસ્તક, ધ એનાર્કિસ્ટ કુકબુકમાં નોંધે છે કે, ભારતના ઉચ્ચ વર્ગ – આશરે 3% જે આવકવેરો ચૂકવે છે – કેટલાક બિંદુઓ પર રાજ્યનો અનુભવ કરે છે. તેના સભ્યો અંગ્રેજીમાં કાર્ય કરે છે, શહેરોમાં રહે છે અને ખાનગી આરોગ્યસંભાળ, શિક્ષણ અને પરિવહનનો ઉપયોગ કરે છે.

તેઓ ભાગ્યે જ સરકારી શાળાઓ, આંગણવાડીઓ અથવા જાહેર વિતરણ વ્યવસ્થા (ઙઉજ) પર આધાર રાખે છે જે ભારતમાં 80 કરોડથી વધુ લોકોને ટેકો આપે છે. તેમનું દૈનિક જીવન મોટાભાગે બિનકાર્યક્ષમતા અને નિષ્ફળતાઓથી અસ્પૃશ્ય રહે છે જે બહુમતીના અસ્તિત્વને આકાર આપે છે. પરિણામે, રાજ્ય સાથેનો તેમનો સંપર્ક મર્યાદિત અને ઘણીવાર અમૂર્ત હોય છે. તેઓ સીધા હિસ્સેદારો કરતાં દર્શક તરીકે રાજકારણમાં વધુ ભાગ લે છે. ઓળખ, રાષ્ટ્રવાદ અથવા વૈશ્વિક સ્થિતિ અંગેના ચૂંટણી વચનો વિશેષાધિકૃત લોકો માટે વજન ધરાવે છે, જ્યારે રોજિંદા શાસનના મુદ્દાઓ દૂરના લાગે છે. છતાં આ દિવસે જંતર મંતર પર, તે પેટર્ન તૂટી ગઈ હતી. પરિસ્થિતિ એવી જગ્યાએ પહોંચી ગઈ હતી જ્યાં સામાન્ય રીતે રસ્તાની કાર્યવાહીથી દૂર રહેલા લોકોને પણ દેખાવાનું કારણ મળ્યું.